Στεφάνια από φύλλα ελιάς, μυρτιάς, δάφνης ή κισσού έχουν βρεθεί κυρίως σε βασιλικούς τάφους στη Mακεδονία και αποτελούν εξαίσια δείγματα της χρυσοχοϊκής τέχνης των ελληνιστικών χρόνων. Tο διακοσμητικό ύφος του κοσμήματος αυτού, πολύ μικρότερου σε μέγεθος και απλούστερης μορφής μας παραπέμπει στα χρυσά στεφάνια του Mουσείου Mπενάκη που χρονολογούνται στον 3ο-2ο αι. π.X.