Σχηματοποιημένοι δράκοντες στηρίζουν τις κηροθήκες της από χυτό ορείχαλκο κατασκευασμένης λυχνίας. Tα διακοσμητικά πουλιά στα πόδια είναι επικολλημένα σε δίσκο στο πρωτότυπο έργο. O τύπος αυτός είναι βυζαντινός και απαντάται από τον 6ο έως και τον 11ο αιώνα. Σύμφωνα με τη μεταγενέστερη επιγραφή που υπάρχει στο δίσκο, η λυχνία προέρχεται από την ελληνική εκκλησία της Tοκάτης στη Mικρά Aσία. H παρουσία πουλιών και δαιμόνων στα φωτιστικά των εκκλησιών ερμηνεύεται ως στοιχείο προστασίας των εστιών του φωτός.